Aan de
goden overgeleverd
Al
maandenlang hoor ik de reclameboodschap: “Het geluid van
religies klinkt steeds harder en steeds luider. Het
Humanistisch Verbond gelooft in de kracht van mensen. Zonder
uw steun zijn wij aan de goden overgeleverd”. Als reclame
werkt het goed: mijn aandacht wordt getrokken en mijn
gevoelens worden geprikkeld. Deze gevoelens zijn wel
gemengd. Eerst verwonder ik mij: een godsdienstige
reclameboodschap, kom daar eens om los van de actie
Kerkbalans. Vervolgens bespeur ik bij mijzelf bewondering
voor dit bericht uit de ether. Het is een knappe tekst die
kort en bondig laat horen waar het om gaat. De
woordspelingen zijn goed gevonden en dat vind ik mooi. Het
diepst gaat echter mijn irritatie. Eerst dacht ik dat het
een soort broodnijd was. Bij nader inzien is daar echter
geen reden voor: het Humanistisch Verbond werft al jaren
leden maar stelt vergeleken met de kerken weinig voor. Geen
echte concurrent van de kerken dus. De boodschap suggereert
wel een andere vorm van concurrentie. De kracht van mensen
wordt tegenover het geluid van religies geplaatst. Het is
het oude verhaal van de strijd tussen goden en mensen. Als
de mensen te sterk worden vindt de Griekse oppergod Zeus het
tijd om te donderen vanaf de Olympus. Dichterbij huis zagen
de Germaanse goden de mensen ook als concurrenten. Als ik
het goed begrijp gaat het Humanistisch Verbond een stap
verder: het ziet 'de goden' als concurrenten van de mensen.
Als christen versta ik dat als: God is mijn concurrent. Nu
kan ik mij dat bij Allah nog voorstellen. Islam betekent
niet voor niets onderwerping. Maar de God van Israël, die de
Vader van Jezus Christus is? Indertijd schreef dr J.J.
Buskes in zijn boek 'God en mens als concurrenten': “Wanneer
we God vervangen door de mens, zullen we de mens tenslotte
vervangen door apparaten. De onvervangbaarheid van de mens
wordt uitsluitend gewaarborgd door de onvervangbaarheid van
God”. Deze boodschap van God als bondgenoot kan niet luid
genoeg klinken.
L.Korevaar
