Ditmaal een
stukje dat actueel is in de tijd rondom Pasen
De
betekenis van Pasen
Het
Paasfeest is voor jood en christen het meest centrale feest.
Pesach en Pasen vormen het hoogtepunt in de geloofsbeleving
en in de vieringen. Daar wordt naar toe en vanuit geleefd.
De oudste
belijdenis die het christelijk geloof kent zet dan ook de
"opstanding" van Christus centraal. De brief van Paulus aan
de Filippenzen vertelt dat de zich tot in de dood
vernederende knecht door God verhoogd is. Het doel daarvan
is dat Zijn Naam hooggehouden wordt: Jezus is Heer! (
Filippenzen 2: 9, 10) Elders geeft Paulus aan dat de
opstanding van groter gewicht is dan de kruisiging : "...wat
meer is, die ook opgewekt is" (Romeinen 8:34)
Duidelijk
is dat de evangeliën geschreven zijn naar Pasen toe. Daar
lopen de verschillende beschrijvingen van Jezus' leven op
uit. Het doel is te laten zien dat God Jezus opgewekt heeft
tot een nieuw leven. Daarom kunnen we ook zeggen dat de
evangeliën vanuit Pasen zijn geschreven. De opstanding vormt
de verborgen achtergrond van het bijzondere leven van Jezus.
De
betekenis van Pasen is het meest thematisch door Paulus
beschreven in zijn eerste brief aan de Corinthiërs. Het 15de
hoofdstuk beschrijft uitvoerig dat de opstanding van
essentieel belang is voor het geloof. Paulus gaat hierbij
zover dat hij de opstanding a.h.w. gaat bewijzen. In ieder
geval wil hij daarmee onderstrepen dat het geen mirakel is!
Daarom is het vruchteloos dit heilsfeit te gaan bekijken met
de vraag : kan het of kan het niet?
Het is n.l.
een handeling van God. Deze is- in zijn uniciteit- niet na
te rekenen. Wel is duidelijk dat de opstanding niet op
zichzelf staat, maar deel uitmaakt van Gods reddend bezig
zijn. De jood Pinchas Lapide zegt dan ook dat de opstanding
“een joodse geloofservaring” is. Hij zegt -als jood -
samenvattend : "De hoop van Pascha op de naderende
verlossing, de droom van de overwinning op de dood, de
troost brengende psalmen van het Hallel (psalm 113-118, LK)
en Ezechiëls visioen van de opwekking van de dode beenderen
- deze vier basiselementen waren bepalend voor de stemming
onder de Galileese discipelen op de Goede Vrijdag, die
ongetwijfeld de hevigste geloofscrisis in de gemeente van
Jezus moest veroorzaken."
Kern van
Pasen is : De HEER doet opstaan!
De
lijdensweg van Jezus en zijn dood hebben een open einde! Hoe
dat eruit ziet is niet duidelijk. Alle evangeliën
beschrijven het verschillend. Het hoe blijft een mysterie,
het feit mag als gegeven gevierd worden.
Juist omdat
Pasen zo haaks staat op onze beleving van het leven ( en de
dood) vraagt het om voorbereiding. Om het echt mee te kunnen
maken moeten we dezelfde beweging maken die Jezus maakte:
door de dood heen het leven in. In een notedop wordt deze
beweging in de ‘drie dagen van Pasen’ gemaakt. Pasen begint
volgens een oude traditie op de avond van Witte Donderdag,
toen Jezus met zijn leerlingen de paasmaaltijd vierde. Aan
zijn ‘laatste avondmaal’ danken wij de geregelde viering van
de maaltijd van de Heer. Ook de Goede Vrijdag staat in het
teken van Pasen. Het is geen rouwdienst, maar een gedenken
van het sterven van Jezus vanuit de zekerheid van de
opstanding. Deze spanning van dood en leven is vooral
voelbaar bij het begin van de derde dag: de avond van de
Stille Zaterdag. In de donkere Paaswake breekt het Licht
door. Daarmee is de eerste dag van de Paasweek begonnen. De
Paaswake markeert de overgang van dood naar leven, van
donker naar licht. Daarom wordt het licht aangestoken als
teken van het Licht der wereld : de Paaskaars. Bovendien
wordt herinnerd aan de weg die iedere christen door de doop
is gegaan : door de dood heen naar het leven. De Paaskaars
blijft als een blijvend teken van het nieuwe leven branden.
Iedere zondag en bij rouwen en trouwen. Het licht blijft ons
zo van dag tot dag beschijnen. Daarvoor is Jezus immers
gekomen, om ervoor te zorgen dat niemand in het duister
wandelt, maar het levenslicht heeft. Iedere zondag mogen wij
zo als een klein Pasen beleven. TC "Pasen begint volgens een oude traditie op de avond van Witte
Donderdag, toen Jezus met zijn leerlingen de paasmaaltijd
vierde. Aan zijn ‘laatste avondmaal’ danken wij de geregelde
viering van de maaltijd van de Heer. Ook de Goede Vrijdag
staat in het teken van Pasen. Het is geen rouwdienst, maar
een gedenken van het sterven van Jezus vanuit de zekerheid
van de opstanding. Deze spanning van dood en leven is vooral
voelbaar bij het begin van de derde dag\: de avond van de
Stille Zaterdag. In de donkere Paaswake breekt het Licht
door. Daarmee is de eerste dag van de Paasweek begonnen. De
Paaswake markeert de overgang van dood naar leven, van
donker naar licht. Daarom wordt het licht aangestoken als
teken van het Licht der wereld \: de Paaskaars. Bovendien
wordt herinnerd aan de weg die iedere christen door de doop
is gegaan \: door de dood heen naar het leven. De Paaskaars
blijft als een blijvend teken van het nieuwe leven branden.
Iedere zondag en bij rouwen en trouwen. Het licht blijft ons
zo van dag tot dag beschijnen. Daarvoor is Jezus immers
gekomen, om ervoor te zorgen dat niemand in het duister
wandelt, maar het levenslicht heeft. Iedere zondag mogen wij
zo als een klein Pasen beleven."
L. Korevaar
