Waar mensen samenkomen is veel te vertellen, juist in de kerk. Op deze plaats staat iets om op verhaal te komen. Een anekdote, ter lering of vermaak, een overweging, een gebed...

Laurentius leefde in de derde eeuw van onze jaartelling. Hij was diaken onder paus Sixtus II. Toen de paus en zijn vijf diakenen bij de christenvervolging in het jaar 258 gearresteerd werden, kreeg Laurentius van de prefect van Rome de opdracht om de kerkschatten in te zamelen en aan hem af te staan. Laurentius ging onmiddellijk aan het werk en verdeelde de kostbaarheden onder de armen en noodlijdenden van de stad. Vervolgens verzamelde hij een groep armen en ging met hen naar de prefect en zei hem: "Zij hier zijn de schatten van de kerk". De prefect voelde zich hierdoor bespot, hij werd kwaad en liet Laurentius martelen. Deze werd vastgebonden op een ijzeren rooster en boven een vuur gehangen. Hoewel hij zo lange tijd moest lijden, bleef hij toch zo kalm dat hij in gebed ging voor de bekering van de stad. Nadat hij zijn gebed beëindigd had, stierf hij. Door de eeuwen heen is het verhaal van Laurentius christenen blijven inspireren om zich in te zetten voor de samenleving. Zijn naamdag op 10 augustus wordt al sinds de vijfde eeuw gevierd. Vele plaatsen hebben hem als beschermheilige gekozen, o.a. Rotterdam

L. Korevaar